شهمردان بن أبى الخير رازى
1
روضة المنجمين ( فارسى )
[ متن كتاب ] [ مقدمه ] بسم اللّه الرحمن الرحيم و به نستعين سپاس خدايرا كه آفريدار جهانست و روزى دهندهء جانورانست خداى بىهمتاى بىانباز دور از آز و نياز ، هرچه خواهذ توانذ و بوذنى و نابوذنى داند نه او به چيزى و نه چيزى بذو ماند و كارها بر بهى و راستى رانذ قادرست كه عجزش نيست پاكيزه و پاك و از همه عيبها از هرچه گويند و گفتند ملحدان اندر صفت او ، اگر در طاعت و بندگى است طاعت گزاريم عمر بر غمرى « 1 » نگذاريم و گر سوى بهى شتابيم بهترين مايه « 2 » بيابيم و دروذ و تحيّات [ فراوان ] بر [ پيغمبر ما ] محمد مصطفى صلى اللّه عليه « 3 » و سلّم و ياران او پاكان و پاكيزگان تا جاودان و حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ نِعْمَ الْمَوْلى وَ نِعْمَ النَّصِيرُ . * گفتار اندر سبب [ جمع كردن ] اين كتاب واجبست بر خردمندان كه در قدرتها [ ى ] ايزدى نگاه كنند و آفريدها گوناگون به چشم خرد به بينند و بدانند كه نهاد جهان و گردش آسمان و احوال كه [ از ] تأثيرات ستارگان پيذا همىآيذ چگونه است كه از دانستن و تمييز ، به مقصود توان رسيذ [ ن ] و چون مدّتى مرا بيش آمذ از عطلة
--> ( 1 ) . غمر - بيهودگى ( 2 ) . نسخهء قاهره : « پايه » ( 3 ) . و إله : بعدا به بالاى سطر افزوده شده است .